ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯ, ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕಿರುನೋಟ…!!!

ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ವಿರೋಧ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಕೆಲವು ಬೆಳಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ (ಮಿನಿಮಂ ಸಪೋರ್ಟ್‌ ಪ್ರೈಸ್‌ -ಎಂಎಸ್‌ಪಿ)ಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಆದರೆ, ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗಳು ಕೂಡ ರೈತ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾಧಾನ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ರೈತರ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸುವ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ಮೇಲೂ ರೈತರಿಗೇಕೆ ಮುನಿಸು? ಅಸಲಿಗೆ ಈ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಮಾಡುವವರು ಯಾರು? ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯಿಂದ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ರೈತರಿಗೆ ಲಾಭವಿದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಲಾಭ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವವರಾದರೂ ಯಾರು? ಈ ಕುರಿತ ಸಮಗ್ರ ವಿವರ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಏನಿದು ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ?
ರೈತರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗಳು ಸುರಕ್ಷಾ ಕವಚವಿದ್ದಂತೆ ಎನ್ನಾಲಾಗಿದೆ. ರೈತರ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಲೆಗಳ ಖಾತರಿ ನೀಡುತ್ತದೆ ಈ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ. ಬಂಪರ್‌ ಬೆಳೆ ಬಂದಾಗ ಇಳುವರಿ ಹೆಚ್ಚಿ, ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಿಢೀರ್‌ ಬೆಲೆ ಕುಸಿತವಾದರೆ, ರೈತರಿಗೆ ನಷ್ಟವಾಗದಿರಲಿ ಎಂದೇ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬೆಳೆಗಳ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಇಳಿಕೆಯಾದರೆ, ಸರಕಾರವೇ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗೆ ಅನುಸಾರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಖರೀದಿ ಮಾಡಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ. ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುವ ಶೇ. 30ರಷ್ಟು ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಭತ್ತವನ್ನು ಸರಕಾರವೇ ಖರೀದಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇತರೆ ಬೆಳಗಳ ಶೇ6ರಿಂದ 7ರಷ್ಟನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯಡಿ ಖರೀದಿಸುತ್ತದೆ.

2. ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿ ಮಾಡುವವರು ಯಾರು?

ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಗಳ ಆಯೋಗದ (ಸಿಎಸಿಪಿ) ಶಿಫಾರಸಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರವು ಆಯಾ ಋತುವಿನ (ಖಾರಿಫ್‌ ಮತ್ತು ರಬಿ) ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಗದಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ವಾಮಿನಾಥನ್ ಆಯೋಗವು ಸೂಚಿಸಿರುವ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಗದಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ 2004ರಲ್ಲಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿನಾಥನ್‌ ಆಯೋಗವು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಸಮೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಿ ರೈತರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಹಲವಾರು ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು.

3. ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಯ ಸೂತ್ರವೇನು?

ಸ್ವಾಮಿನಾಥನ್‌ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿರುವಂತೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಗೆ ಪರಿಗಣಿಸುವ ಅಂಶಗಳನ್ನು 3 ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎ 2: ಬೀಜಗಳು, ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳು, ಕೀಟನಾಶಕಗಳು, ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ನೀರಾವರಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ರೈತರು ನಗದು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾವತಿಸುವ ನೈಜ ವೆಚ್ಚಗಳು.ಎ 2 + ಎಫ್ಎಲ್: ಬಹುತೇಕ ಕೃಷಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಎ 2 ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿರುವ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಲ್ಲದೇ, ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಕೂಡ ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಸಿ 2: ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿರುವ ಎ 2 + ಎಫ್ಎಲ್ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಲಗಳು, ಬಾಡಿಗೆಗಳು, ಭೂಮಿಯ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ಥಿರ ಬಂಡವಾಳ ಸ್ವತ್ತುಗಳು, ಅಂದರೆ ಉತ್ಪಾದನಾ ಸಮಗ್ರ ವೆಚ್ಚ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಇತರೆ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರತಿ ಬೆಳೆಯ ಸಿ2 ವೆಚ್ಚಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿರುವಂತೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಗದಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾಮಿನಾಥನ್‌ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚದ ಒಂದೂವರೆ ಪಟ್ಟು ಬೆಲೆಯನ್ನು ನಿಗದಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.

4. ಎಲ್ಲ ಬೆಳೆಗಳಿಗೂ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆಯೇ?

ಪ್ರಸ್ತುತ 23 ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. 7 ಸಿರಿಧಾನ್ಯಗಳು: ಭತ್ತ, ಗೋಧಿ, ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ, ಜೋಳ, ಸಜ್ಜೆ, ಬಾರ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಾಗಿ5 ಬೇಳೆಕಾಳುಗಳು: ಕಡಲೆ, ತೊಗರಿ, ಹೆಸರು, ಉದ್ದು, ಮಸೂರ್ 7 ಎಣ್ಣೆಕಾಳುಗಳು: ನೆಲಗಡಲೆ, ರಾಪ್ಸೀಡ್-ಸಾಸಿವೆ, ಸೋಯಾಬೀನ್, ಸೀಸ್ಮಮ್, ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ, ಕುಸುಮೆ, ನೈಗರ್ ಸೀಡ್4 ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಗಳು: ಕೊಬ್ಬರಿ, ಕಬ್ಬು, ಹತ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಚ್ಚಾ ಸೆಣಬು

5. ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

1960 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಆಹಾರ ಕೊರತೆ ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಭಾರತ ಸರಕಾರ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. 1966-67ರಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಗೋಧಿ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡಿತರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಡವರಿಗೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ದರದಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ವಿತರಿಸಲಾಯಿತು. ನಂತರದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬೆಳೆಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

6. ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗೆ ಕಾನೂನುಗಳಿವೆಯೇ?
ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನಿನ ಬೆಂಬಲ ಇಲ್ಲ. ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಗಳ ಆಯೋಗದ (ಸಿಎಸಿಪಿ) ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಭಿಜಿತ್ ಸೇನ್ ಅವರು ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸರಕಾರದ ನೀತಿಯಾಗಿ ಜಾರಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. “ಇದು ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಯಾಗಿದ್ದು ಅದು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನಿರ್ಧಾರದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರವು ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಎಂಎಸ್‌ಪಿಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ, ಅವುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನಿನ ಬೆಂಬಲ ಇಲ್ಲ.” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿದ್ದರು. ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಗಳ ಆಯೋಗ ಕೂಡ ಶಾಸನಬದ್ಧ ನಿಕಾಯವಲ್ಲ. ಇದು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ರೈತರ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವಷ್ಟೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ನೆಲೆಯಿಲ್ಲ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಸಮರಕ್ಕೂ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಈ ಕೊರತೆಯ ಕುರಿತು ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಗಳ ಆಯೋಗವು 2018ರಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಗಮನಕ್ಕೆ ತಂದಿತ್ತು. ರೈತರು ತಮ್ಮ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗೆ ಮಾರಲು ಕಾನೂನು ಚೌಕಟ್ಟು ತರಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಆಯೋಗದ ಮನವಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿತ್ತು.

7. ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಯಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ ಏಕೆ?
ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಗಳಿಗೂ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಂಎಸ್‌ಪಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಚೌಕಟ್ಟೇ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಗಳು ಬೆಲೆ ನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಕಠಿಣ. ಈ ಮಸೂದೆಗಳು ಒಂದು ಕಡೆ ರೈತರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಎಪಿಎಂಸಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಹೊರಗೂ ಅಂದರೆ, ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಖರೀದಿದಾರರಿಗೆ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ನೇರ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸಿರಿಧಾನ್ಯಗಳು, ಬೇಳೆ ಕಾಳುಗಳು, ಆಲೂಗಡ್ಡೆ, ಈರುಳ್ಳಿ, ಖಾದ್ಯ ಎಣ್ಣೆಕಾಳುಗಳು ಮತ್ತು ಅಡುಗೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅಗತ್ಯ ಸರಕುಗಳ ಕಾಯ್ದೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ್ದು, ಇವುಗಳ ಪೂರೈಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಖಾತಿರಿ ಒದಗಿಸಿಲ್ಲ

8. ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವವೇ ಹೊಸ ಕಾನೂನು?

ಪ್ರಸ್ತುತ ನೂತನ ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಗಳಿಂದ ಎಂಎಸ್ ಪಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆಯಾಗದು. ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಯಾವುದೇ ಅಂಶಗಳು ಹೊಸ ಕೃಷಿ ಮಸೂದೆಗಳಲ್ಲಿಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರ ಕಳವಳವೆಂದರೆ, ಈ ಫಾರ್ಮ್ ಮಸೂದೆಗಳ ಮೂಲಕ ತರಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಎಂಎಸ್ಪಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತಿವೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ಕಳವಳವಾಗಿದೆ. ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್‌ ಕಂಪನಿಗಳು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾದ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ರೈತರ ಉತ್ಮನ್ನಗಳ ಬೆಲೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನುಗಳು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.

9. ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಎಂಎಸ್‌ಪಿ ಲಾಭ ಪಡೆದಿವೆಯೇ?

2015ರ ಶಾಂತಕುಮಾರ್ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯಂತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇ.6ರಷ್ಟು ರೈತರು ಮಾತ್ರವೇ ಕನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲ ಬೆಲೆಯ ಅನುಕೂಲ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಾರಣ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದ ಖರೀದಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇಯೇ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಲ್ಲೂ ಉತ್ಪಾದನಾ ವೆಚ್ಚ ಒಂದೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.

ಅಜಯ.‌ಚ
ಹುಗಲೂರು
ಹೂವಿನ ಹಡಗಲಿ

ಸುದ್ದಿ ಹಾಗೂ ಜಾಹಿರಾತಿಗಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ :-9972422030